Foto boven: elk jaar organiseert ons dorp een wedstrijd voor amateurschilders. Wij zijn elk jaar aangenaam verrast door het niveau en het eindresultaat
Hondenpoep LANDLEVEN (8) Dom blondje Laatst moest ik naar een leuk feestje, dus naar de kapper. Na een paar slechte ervaringen aan de kust (duur is geen garantie voor goed) ga ik tegenwoordig naar de dorpskapster. Tussen de Mariabeelden, portretten van overleden dierbaren, bloemen en gebedskransjes, hangen bij haar aan de muur ook de nodige oorkondes en kappersdiploma´s, waaronder een paar recente. Op de dag van het feestje was mijn ´huiskapper´vrij. Aan Antonia, mijn vriendin van de kroeg op de hoek en altijd goed gekapt, vroeg ik of zij nog een knap kappertje wist. Na een korte aarzeling en enig aandringen van mijn kant, wees ze naar een huis een paar huizen verder. Ik belde aan en een jongeman deed open; niet bepaald van het type kapper. Eigenlijk hadden de geitenbellen toen al moeten gaan rinkelen. Maar ik volgde hem naar boven en nam plaats achter een keurige kapperstafel. ´Que quieres?`, vroeg hij in plat Andalusisch. ´Blond, maar niet te geel en zeker niet wit`, antwoordde ik in mijn beste Spaans. ´Alleen de kleur bijwerken`. Mijn gelegenheidskapper smeerde een goedje op mijn hoofd waarmee je volgens de geur met gemak het hele dorp kon ontsmetten. Mijn hoofdhuid knapte spontaan open. Maar zoals oude gebruiken doen ook achterhaalde gezegdes het nog goed op het Spaanse platteland: ´wie mooi wil zijn…` Na een half uur en twee toiletbezoeken van mijn kapper later (waar hij zijn handen waste, was me een raadsel, want behalve de kappersspoelbak was er nergens een kraan te bekennen). Enfin, die ochtend werd de term platinablond in dit kleine onbeduidende dorp overtroffen. En gaf ik nog weken daarna licht tot in de dorpen twintig kilometer verderop.
Naschrift: Ronald wordt geknipt (brandende sigaret achteloos in de mondhoek) door de lokale verzekeringsagent die ook nog een kopieerhandeltje drijft. Voor drie euro is hij weer het (Spaanse) mannetje. Ik betaalde meestal het dubbele, maar sinds die mislukte blondeersessie en de keer dat mijn huiskapster zich vergiste in de verftube, kleur ik mijn haar weer lekker zelf; voor een tientje. Maar daarover een volgende keer. Roons bouwtip (8)
Waterreservoir en druk De pomp slaat iedere keer aan als je water vraagt; dus ook voor kleine hoeveelheden. Je kunt dit ondervangen met een drukvat en drukregelaar. De pomp zal de druk in het drukvat op bijvoorbeeld 6 bar brengen als door afname van water de druk naar bijvoorbeeld 2 bar zakt. De pomp brengt het vat dan weer op de vooraf ingestelde druk (waardoor je ook minder slijtage van de motor hebt). Informeer bij je plaatselijke ferreteria naar de mogelijkheden.
P.S. zorg er wel voor dat de pomp op rubbers of niet te dicht bij je woning geplaatst wordt omdat je deze telkens hoort aanslaan wanneer er water gevraagd wordt.
Een land van contrasten; dit zagen we in Torre del Mar: een soort brievenbus met daarin schone plastic zakjes voor je hondenpoep. Bij ons op het platteland kraait er geen haan naar een drol meer of minder (maar dat is binnenkort afgelopen...)

Wij hebben het vorige zomer meegemaakt, acht weken geen water! Onze gemeente sluit bij een (dreigend) watertekort als eerste de buitengebieden (het platteland) af. Dus als je in de campo woont, is een waterreservoir wel handig. Je bent dan niet geheel afhankelijk van het plaatselijke waterbeleid (veel dorpen hebben een waterbeheerder die bepaalt hoe het water wordt verdeeld). Zo´n reservoir (deposito) zal in combinatie met een pomp en drukvat een hele installatie worden. Goed informeren hiernaar is dan ook een pré.

Hier had een leuk stukje moeten komen over Nederlanders in Spanje en of en hoe ze daar Koninginnedag vieren. Hoe anders liep het. Op 30 april zat ik ´s morgens om tien uur voor de buis. Deze Koninginnedag had een extra tintje, want het werd gevierd in onze oude woonplaats Apeldoorn. Paleis ´t Loo, het Oranjepark, de Grote Kerk, de Loolaan; allemaal bekend terrein. We woonden er vlakbij.

Nederland
Toen de zwarte Suzuki tegen de Gedenknaald knalde en ik door had dat dit niet bij het programma hoorde; flitste het door me heen dat ik vanuit Spanje misschien wel eerder dan mijn familie in Apeldoorn wist wat er was gebeurd. De oranjebitter in het Nederlandse dorpscafé hebben we laten staat en dagen erna waren we nog van slag. We beseften ook hoe verbonden we nog met Nederland zijn. En dat, waar op de wereld we ook wonen, dat altijd zo zal blijven.
Als het goed is komt er binnenkort een einde aan het nachtelijk hondengeblaf. En daarmee ook aan onze slapeloze nachten! (De trouwe lezer weet dat onze Spaanse en Engelse buren er samen zo´n 15 honden op nahouden en dat alleen het huis van onze Engelse buren permanent bewoond wordt). De gemeente Malaga heeft onlangs namelijk een (huis)dierenwet uit 1994 behoorlijk aangescherpt.
Boete van 30.000 EURO
Hondenbezitters en andere dierenbezitters riskeren een boete van 500 euro of meer als ze hun viervoeters op de een of andere manier verwaarlozen of (´s nachts) lange tijd aan hun lot overlaten. De regionale overheid gaat nog een stap verder; wie betrapt wordt op het houden van hondengevechten of het mishandelen van puppies komt dat duur te staan met een boete die kan oplopen tot 30.000 euro. Het zal nog wel even duren voordat de nieuwe regels ook op het platteland zijn doorgedrongen, maar dierenliefhebbers (en dat word je in Spanje vanzelf na het zien van al dat dierenleed) zullen opgelucht ademhalen. En wij slapen nu al stukken beter…
De vorige keer vertelden we al over de zeven ezels die op het lapje grond voor ons huis grazen. Laatst werden we wakker van iets dat klonk als malende kiezen. Een blik uit het raam bevestigde dat vermoeden: op amper anderhalve meter van ons bed, stond een ezel luid smakkend te genieten van de planten in onze voortuin. Hij was blijkbaar via een opening in het hek ontsnapt en door ons hek (dat openstond) het erf op gelopen. Die nachtelijke escapade kwam hem duur te staan: de volgende dag waren zijn voorpoten bij elkaar gebonden, net zoals die van een paar andere belhamels. De volgende keer doen wij de eigenaar de das om.

Elk jaar rond Pasen voeren de inwoners van het dorp dat aan onze voeten ligt, een levensecht passiespel op. Zo’n 500 plaatselijke acteurs verschijnen ten tonele en beelden met verve het leven en lijden van Jezus Christus uit. Het is een ruim vier uur durend spektakel dat inmiddels bezoekers uit het hele land trekt en internationaal bekend is. Van heinde en verre reizen busladingen Spanjaarden naar Riogordo en maken er een speciaal uitje van: klapstoelen, thermoskannen, koelboxen, alles komt mee. Ook tijdens de voorstelling wordt er gepraat, gelachen en gedronken. Niemand – ook de acteurs niet- lijkt zich daaraan te storen. El Paso de Riogordo wordt al sinds 1951 elk jaar op Goede Vrijdag en de zaterdag daarna opgevoerd. De gemeente heeft een speciaal openluchttheater neergezet waarin 6.000 bezoekers kunnen. Volgens toonaangevend kranten zoals El Pais, Paris Match en de Frankfurter Algemeine behoort het Passiespel van Riogordo tot de beste van Europa.
Veel makelaars zullen er helemáál niet blij mee zijn, maar het is goed nieuws voor potentiële (tweede) huizenkopers: die hebben in Andalusië het recht om de makelaar te vragen naar een zogenaamd ‘Kort samengevat informatiedocument’ (DIA). In dit document zijn alle relevante gegevens en kenmerken samengevat met betrekking tot de te verkopen woning.
De wet bestaat als sinds 2005, maar werd tot verleden jaar niet toegepast. Bij dit dekreet gaat het er om de consument beter te beschermen bij de koop van een nieuwbouwproject, een reeds bestaande woning of zelfs de huur van een woning. Een aspirant-koper/huurder kan dit DIA (Documento Informativo Abreviado) vragen aan een makelaar. Het bevat onder meer de kadastrale gegevens van de woning.
(bron: Nieuwsbrief Mondi, 5 mei 2009).
Spaanse Top 3 (26 mei 2009)
1. Human (The Killers)
2. Colgando en tus manos (Carlos Boute en Marta Sánchez)
3. This is the life (Amy MacDonald)

Ontspanjehier in het nieuws:
de afgelopen maand werden we geïnterviewd voor een artikel in de Stentor, de krant voor Apeldoorn en omstreken.Het was in het kader van Oud-Apeldoorners in het buitenland met een link naar toerisme. Klik hier voor het volledige interview.
Ook deze inwoner van Periana haalde een gratis bakje paella op de Dia del Aceite
Het toeristenseizoen is weer begonnen...

In april kwamen onze kinderen op een dag opgewonden uit school. Of we het nieuws al gehoord hadden; onze burgemeester zat in de gevangenis! Zonder het naadje van de kous te weten, waren we op dat moment vooral teleurgesteld. Een maand geleden stond de socialistische Pedro Fernández namelijk nog niet op het lijstje van verdachte burgervaders dat één van onze regionale kranten publiceerde. Maar volgens de aanklacht van het Ministerie van Milieu heeft onze dorpshoofdman een paar onterechte bouwvergunningen afgegeven en zal hij zich daarvoor moeten verantwoorden. Het onderzoek loopt nog; dus wordt vervolgd.
We hebben er weer een leuk vakantiehuis bij: Casa Los Romanes van de Nederlandse Hanneke. We zijn trouwens altijd op zoek naar leuke vakantiehuizen. Tips zijn dus welkom!
In een winkelcentrum in het Andalusische Coín kreeg de duizendste bezoeker van de film STAR TREK een fles champagne en een paar VRIJKAARTJES. Normaal gesproken zou bij films van dit kaliber zo´n treurige opkomst juist géén reden zijn voor een feestje, maar zo niet in Coín. Daar kunnen bioscoopbezoekers in
Huizenprijzen
De kranten staan bol van berichten over stagnatie op de Spaanse huizenmarkt. Bijna dagelijks krijgen we e-mails van Nederlandse gelukszoekers die denken dat ze in Spanje hun slag kunnen slaan door nu voor een prikkie te kopen. En deels is dat waar. Er is momenteel veel aanbod en weinig vraag. Veel Engelsen willen terug, veel Spanjaarden hebben geen geld en kinderen en zelfs gezinnen trekken weer bij hun ouders in. Huizen staan gemiddeld drie tot vier jaar te koop en de prijzen zijn met zo’n 10 tot 20 procent gedaald. Maar dat geldt niet voor elk huis en ook niet voor iedere plek. Huizen met unieke eigenschappen zoals een bijzondere bouw of ligging, een spectaculair, uitzicht, grondoppervlak, voorzieningen in de buurt en waarvan er maar weinig zijn, zijn waardevaster dan andere woningen. 

