Juweel in de buurt van Sevilla Kredietcrisis (2)
Eén van onze nieuwste aanwinsten is deze prachtige cortijo in Puente Genil, in de provincie Cordoba. De voormalige boerenhoeve is, waar je ook kijkt, een lust voor het oog en het resultaat van een jaar lang keihard werken. Binnenkort in ons vakantie-aanbod.

Volgens economische analisten zal het werkeloosheidscijfer in Andalusië dit jaar oplopen tot 23 procent.
Koekje bij de koffie, Hollandser kan niet. Het is de naam van de nieuwe blog van Holandesas en Andalucía, een initiatief van Nederlandse vrouwen in Andalusië die één keer per maand bij elkaar komen. Meestal zonder koekje en Hollandse koffieleut, maar wel om af en toe in eigen moerstaal bij te kletsen of om ervaringen uit te wisselen met gelijkgestemden. De koffieochtenden zijn tot nu toe altijd ergens in of rond Coín op wisselende locaties, maar ook vrouwen uit andere regio´s zijn welkom. www.koekjebijdekoffie.blogspot.com 

Katholiek Andalusie, zelfs onderweg gaat de Maagd Maria mee
Roon's bouwtip (6)
Waterleiding leggen
Als je van plan bent een nieuwe waterleiding door de tuin of over het land te leggen (meestal van kunststof), leg deze dan in een mantelpijp en vul de sleuf waarin de leiding aan met zand. Mocht er een lekkage optreden, dan hoef je niet te ploeteren en te hakken in de harde grond. Ook zorgt het zand ervoor dat de leiding niet langs scherpe stenen schuurt. Voorkomen is beter dan…
LANDLEVEN (6)
Als Noord-Europese vrouw in de binnenlanden van Andalusië schrik je je een hoedje als je plotseling een man met een mes uit de berm van het pad naar je huis ziet komen. Je waarschuwt je kinderen, je haalt de hond naar binnen als je die zou hebben, je sluit je ramen, doet de deur op het nachtslot en je belt met trillende handen het alarmnummer. Tot je hoort dat de man met het mes het op iets heel anders heeft gemunt dan op jou of je geld. Hij is op zoek naar wilde asperges. En toevallig groeien die hier in overvloed, vooral op de berghelling van het huis waar jij woont. En zodra je ze zelf geproefd hebt, overweeg je meteen om een hek van prikkeldraad op je erf te plaatsen. Niet vanwege de man met het mes, maar om al dat lekkers voortaan voor je zelf te houden.


Geduldig wacht onze Virgen de Candelaria op haar dragers tijdens één van de vele pauzes tijdens de tocht door ons dorp. Meestal is dat bij iemand thuis. Ook de fles sterke drank komt dan op tafel...

Klein lichtpuntje eind januari: op de helling naast ons huis staat de eerste amandelboom in bloei. En ondertussen zijn ze bijna allemaal weer uitgebloeid. Of gesnoeid.

Ook in Spanje vieren ze uitbundig carnaval, vooral in Cadiz kunnen ze er wat van. Spaanse mannen zijn er dol op om zich te verkleden als vrouwen zoals je kunt zien op de foto hierboven.
Sinds een paar weken heb ik een nieuwe manier om de winterkilo’s en bijbehorende depressie te lijf te gaan: powerwalking. Geen suf gedoe met stokken, maar fitness in de open lucht en honderd keer leuker dan het gedoe in de sportschool met moeilijke pasjes, pakjes en spiegels. Want terwijl ik geniet van het landschap, werk ik al wandelend aan mijn figuur en conditie.
Dat doe ik twee keer per week, een uur lang, onder leiding van Jannie Witte, mijn personal trainer. Zij is een ervaren sport-, fitness en aerobicsinstructeur en laat me verantwoord rekken en strekken, klimmen en klauteren en spieren gebruiken waarvan ik het bestaan vergeten was. Het is intensief, maar nooit vermoeiend of vervelend. Ik word er juist fit en vrolijk van. Haar powerwalklessen kun je zowel individueel als in groepsverband volgen, ook bij je in de buurt. Binnenkort start ze ook met een conditie- en afslankprogramma als vakantiearrangement. Hierover binnenkort meer.

Als in Nederland alle feestdagen eindelijk achter de rug zijn, hebben de Spanjaarden er nog een te goed: Driekoningen of Los Reyes Magos zoals ze in Spanje heten. Driekoningen is in Spanje ongeveer het Spaanse equivalent van Sinterklaas. Opnieuw zijn er bergen cadeaus en snoepgoed, verkleedpartijen (de Drie Koningen), een intocht (5 januari) en het feest zelf (6 januari). En traditiegetrouw is er ook gebak, de Roscon de Reyes die lijkt op onze Nederlandse kerstkrans, versierd met bigareaux, groene en rode gesuikerde kersen. De boon van vroeger is tegenwoordig meestal een speeltje. Degene die dat op zijn bord vindt, is niet de baas voor de rest van de dag zoals vroeger bij ons thuis, maar heeft pech en moet de krans betalen.
Noord-Europa had de koudste winter in dertien jaar, maar ook in het zuiden was het ongekend koud. Het goede nieuws is dat er de afgelopen weken zoveel regen is gevallen dat het ministerie van milieu van de Junta de Andalucia het waterdecreet heeft opgeheven. Deze waterbesparende maatregel werd in 2005 ingesteld voor de hele provincie Malaga vanwege de aanhoudende droogte. Wij hoeven ons deze zomer dus ook geen zorgen te maken over onze eigen watervoorziening.
Dat zijn er deze maand twee: mijn Nederlandse buurman Kelly van een paar honderd meter verderop. Want hij was het die na (alweer) één telefoontje direct mijn autoband kwam verwisselen toen ik middenin het dorp met een lekke band kwam stil te staan. En de andere is mijn eigen man, Ronald, die er de afgelopen maanden voor zorgde dat er geld was voor een nieuwe. Bij wijze van spreken dan. Want terwijl heel Nederland zo´n beetje in nationale rouw verkeert vanwege de gevolgen van de kredietcrisis, werken deze twee mannen zich – elk op hun eigen manier- een slag in de rondte. En daarover nooit klagen. Ook niet als de regen met bakken naar beneden valt en het dak lekt, de kachelpijp verstopt zit en alleen maar blauwe rook de kamer inblaast, de stroom voor de honderdste keer uitvalt, de gasfles onder het koken leeg is en er geen nieuwe voorhanden is, de bay huilt, het aanmaakhout en het bier op zijn, de wind alle terrasstoelen de berg afblaast, het zwembad overloopt en de waterpomp vastloopt, de afvoer verstopt is en onze toegangsweg in een snelstromende rivier is veranderd. Want klagen, dat doe ik wel.

Nog een held, eindelijk dat lelijke stuk plastic uit de boom en mijn zicht. Bedankt Frans!

Hollands leescafé in Colmenar
De Nederlandse inwoners van Colmenar en omstreken kunnen sinds kort Nederlandse boeken lenen in bar Campesino. Daar heeft Christa Esveld een leeshoek ingericht met zo’n driehonderd Nederlandse boeken. De boeken zijn allemaal van goede kwaliteit, zowel qua uiterlijk als inhoud. Om die kwaliteit te handhaven, betaal je eenmalig een inlegbedrag van tien euro. Daarna mag je voor een euro een boek meenemen. Je krijgt je inleg trouwens weer terug zodra je het lidmaatschap opzegt. Meer boeken zijn welkom. Je kunt hierover contact opnemen met Christa Esveld, e-mail biebcolmenar@hotmail.com. Het leescafé is elke donderdag van 12 tot 2. Bar Campesino zit aan de Calle Nora 25.
Kredietcrisis (1)
In een doorsnee Andalusisch gezin gaat bijna 45,2 procent van het maandsalaris op aan hypotheeklasten, dat is 5,6 procent meer dan het landelijk gemiddelde.

Roscon de reyes
LANDLEVEN (7)
Leven in Andalusië is in tijden van nood ook de kunst van het overleven. En zo langzamerhand word ook jij daar aardig bedreven in. Want met datgene wat op en rond je erf groeit, bloeit en scharrelt, kun je het een aardige tijd uitzingen. Behalve wilde asperges en uien uit het veld, tieren de tomaten welig (niet van de zaadjes die je zelf hebt geplant, maar van de struik die zich spontaan tegen je hek heeft genesteld), woekert de rucola op alle plaatsen waar je juist géén zaadjes had gestrooid en in je binnentuin groeien voorzichtig de eerste avocado’s. Je maakt je homemade salade af met de Oost-Indische kers naast je schuur en een scheutje azijn van je mislukte huiswijn. In de vriezer wacht nog een konijn dat je man dit najaar zelf heeft geschoten. Je eet hem op met je buurman die behalve een mispelcompote ook een huisgegiste mosto voor je heeft meegenomen. Voor toe heeft hij een kaasje van eigen geit die je eet met druiven van de stok naast je zwembad en amandelen van de boom daarvoor. Tegen de kater de ochtend daarna zijn er natuurlijk eieren van je eigen kip met spek van het huisgefokte mestvarken van de boer aan de overkant. Uiteraard weer gebakken in je zelfgeperste olijfolie. Voor je vitaminestoot tenslotte, pers je het sap van je eigen sinaasappels en pluk je een mango voor erbij. En zo komt Juan Splinter door de crisiswinter.