
Matanza: Juan met een varkenspoot van 10 kilo
Roon´s bouwtip (5)
Vorstverlet!
LANDLEVEN (5) Jachtseizoen

Zondagochtend. De kogels vliegen ons om de oren. Op de berg aan de overkant loopt een man (ongeveer 60 jaar, strooien hoed, patroontas om de schouder) met een dubbelloopsjachtgeweer. Een hond sjokt achter hem aan. Het jachtseizoen is geopend. De jager verbergt zich in het struikgewas, speurend naar klein wild en gevogelte dat hier volop aanwezig is. Hazen, konijnen, patrijzen, kwartels, zelfs roodborstjes gaan hier in de pan. De jager schiet, nog eens en nog eens. ´Ja, zo kan ik het ook´, schampert Ronald. Het zijn geen scherpe schutters hier in deze contreien. ´Amateurs`. Hij vindt het komisch en irritant tegelijk. Ik vind het maar stom en gevaarlijk, dat geknal zo dicht bij huis. En is het niet hier, dan wel een paar heuvels verderop, want een beetje knallen op zondag is hier een geliefde bezigheid. Of misschien wel pure noodzaak in deze crisistijden. Op elk stukje grond dat je onderweg tegenkomt staat wel een bordje met een tekst als ´reserva de caza´; jachtgebied. In een café van een dorp verderop zag ik de uitbater eens zijn hele oogst van de dag trots voor zijn vrouw op de toog leggen. Duiven in een trosje bij elkaar gebonden. Ik vraag Ronald of die kogels ook gevaarlijk zijn, eigenlijk denkend aan een schot hagel.´Nou en of´, beweert hij. Ik deins terug. Waar zijn de kinderen? ´Maar`, stelt hij mij gerust, vanaf deze afstand kan hij ons onmogelijk raken.` Het zal wel, denk ik en sta op. Ik ga een eitje bakken, lekker van andermans kip.
.jpg)

Spaanse sneeuwballen
Veel kinderen uit ons dorp hebben nog nooit sneeuw gezien, behalve tot onze groot schrik drie jaar geleden toen we hier net woonden. Begin december van dit jaar was het weer raak, sneeuw. Niet veel, maar genoeg voor een sneeuwballengevecht tussen onze kinderen en twee klasgenootjes.


Ook al vieren ze hier maar één dag, in de weken voor Kerst pakken de meeste grote steden flink uit. Straten, pleinen, bomen, gebouwen, niets is te gek of er hangt wel een lampje in. Ook in Malaga is het in de weken voor Kerst een gezellige boel. Op de Paseo Maritimo en de grote winkelstraat Calle Larios kun je dat het beste zien; alles is prachtig versierd en er is van alles te doen; er is zelfs een ijsbaantje, er zijn kraampjes waar je van alles en nog wat kunt kopen, straatoptredens en hele lekkere patatas asadas (gevulde aardappelen) kunt eten.
Ronald had onlangs de eer aanwezig te mogen zijn bij een matanza, een eeuwenoud Spaans slachtritueel. Ergens in december wordt een voor deze gebeurtenis vetgemest varken geslacht. Van het vlees worden later worstjes gemaakt zoals chorizos en salchichones en natuurlijk ook Serranoham. Zelfs het bloed wordt opgevangen voor de morcilla, Spaanse bloedworst die hier nog veel gegeten wordt. En natuurlijk wordt er volgens Spaanse gewoonte ook stevig bij gedronken, in dit geval een huisgemaakte mosto.
In Nederland zouden sommige Spaanse jachttaferelen al snel tot felle protesten leiden. Maar als je bedenkt dat veel mensen hier nog dicht bij de natuur staan en dat de jacht al eeuwenlang deel uitmaakt van het dagelijkse leven, krijg je er iets meer begrip voor.
Eén keer per jaar in december staat ons dorp bijna letterlijk op zijn kop, want dan is het feest van de mosto en de worsten. Mosto is lekkere wijn (de eerste gisting na de pluk) en om zijn worstjes is ons dorp beroemd. En van alletwee kun je tijdens la Fiesta del Mosto y la Chacina volop gratis proeven (en verdwijnen er zakken vol belegde broodjes in de door sommige huisvrouwen meegebrachte boodschappentassen). Voor de gelegenheid wordt de grote feesttent van stal gehaald en loopt het hele dorp uit om te kijken en keuren. Tijdens deze negende editie waren we een beetje aan de late kant, maar dat kon de pret niet drukken want we werden op de valreep getrakteerd op een spetterend flamenco-optreden. Blijkbaar deerde het de muzikanten niet dat er bijna geen publiek meer was, want ze dansten, zongen en speelden de sterren van de hemel. Misschien wel voor de televisiecamera die het optreden registreerde.

In het weekend is het al vroeg druk op de weg...
Eigenlijk verdient hij de titel held van het jaar. Want het databasesysteem dat vriend Herman in zijn vrije tijd voor me heeft opgezet, scheelt me eindeloos veel werk en tijd. Sinds de lancering van Ontspanjehier.com in maart weten steeds meer mensen ons te vinden. Dat leverde de afgelopen maanden honderden e-mails met aanvragen, reserveringen en aanmeldingen op. Natuurlijk zijn we hartstikke blij met al die belangstelling, maar het kostte wel steeds meer tijd en moeite om al die gegevens te ordenen en vooral ook terug te vinden. Dezelfde informatie stond vaak op meer plekken, wat behalve tijd ook computerruimte kostte. Voor ons vorige bedrijf gebruikte ik een duur en uitgebreid verhuursysteem, maar ik heb er nooit mee kunnen doen wat ik wilde: makkelijk gegevens invoeren, opvragen, bewerken, bevestigen en afdrukken. Met het databasesysteem van Herman kan dat allemaal wel en het is ook nog heel eenvoudig. Ik kan nu in één oogopslag zien met wie ik wat, waar en wanneer heb afgesproken. Met klanten, maar ook met leveranciers. En er kan nog veel meer, maar dat wordt een beetje een ingewikkeld verhaal. Voorlopig ben ik superblij met mijn nieuwe database en ga ik er in het nieuwe jaar volop mee aan de slag en kan Herman ook weer verder met zijn eigenlijke werk als vertaler Engels en zijn Spaanse taalsite.

Het weer houdt ook hier de gemoederen bezig. Begin december ging de temperatuur van de ene op de andere dag 11 graden omlaag. ´s Avonds was het al niet meer warm genoeg om buiten te zitten, maar nu moesten we ook onze lunch binnen opeten en de kachel wat eerder aansteken. En meer hout bestellen.
Een paar dagen regende het zo hard, dat we het overtollige water in ons zwembad drie keer moesten lozen. In de slaapkamer kwam een emmertje tegen de lekkage van het dak (wanneer gaan ze hier nu eens het voordeel van de waterdichte Hollandse dakbedekking ontdekken?). En omdat we ondanks al die regen nog steeds geen leidingwater hadden, vulde ik ons reservoir door regenwater op te vangen in grote jerrycans.
Onze mond viel open door een krantenbericht waarin stond dat in het ene deel van de provincie Malaga de stuwen van een stuwdam geopend werden om het wateroverschot te lozen, terwijl een paar kilometer verderop een stuk of 12 gemeenten elkaar beloofden dat ze hun akkers voorlopig niet meer met drinkwater zouden bevloeien vanwege het enorme watertekort. Moeten we misschien onze Nederlandse prins en expert in waterbeheer eens vragen te komen kijken?
Zeef de bloem boven een bakplaat en laat deze in de oven lichtbruin worden bij een temperatuur van 150 graden. Zorg voor een gelijkmatige verdeling door de bloem af en toe om te scheppen. Laat de bloem buiten de oven afkoelen. Smelt de reuzel in een steelpan op een laag vuur, voeg dan de suiker en kaneel toe. Blijf roeren tot de suiker is opgelost. Strooi de bloem op een schoon en koud aanrecht en maak een kuiltje in het midden en voeg de gesmolten reuzel met suiker en kaneel en amandelen toe. Kneed alles tot een glad deeg en laat het vervolgens in folie een uur in de koelkast rusten. Rol het deeg uit tot een lap van ongeveer 1 centimeter dik. Steek met een glas ronde vormpjes uit het deeg en leg de deegrondjes op een bakplaat met bakpapier in een voorverwarmde oven. Laat de mantecados in ongeveer 20 tot 25 minuten op een lage temperatuur in de oven goudbruin bakken. Bestrooi de mantecados met poedersuiker as ze zijn afgekoeld. Féliz Navidad!

Scherpschutters? ´JACHTHONDEN` Toen ik Ronald en een vriend in november een keer heel vroeg naar het vliegveld van Granada bracht, ontdekten we dat niet alle Spanjaarden op zondag lang uitslapen. Overal onderweg kwam 4-wheeldrives tegen met hondenkarretjes er achter. Ook dit is een onderdeel van de jacht en onder veel Zuid.Spanjaarden één van de populairste vormen van vrijetijdsbesteding op zondag. Ze verzamelen ergens bij een groot stuk bos of landgoed en trekken er dan samen met geweer en een roedel honden op uit. Het jagerstenue bestaat hier meestal uit een camouflagepak, pet of hoed, laarzen en een patroontas met geweer.
Wie zoet is krijgt…turrón Wat het kerstkransje is in Nederland, is turrón zo ongeveer in Spanje rond de kerstdagen. Deze Spaanse noga kun je in allerlei variaties krijgen, maar de basisingrediënten van de echte turrón zijn honing, amandelen en een beetje eiwit om het geheel te binden. Pas op voor je tanden! 
Kerstsfeer in Malaga
Ik las ooit eens dat er in sommige streken tijdens de jacht meer slachtoffers vallen onder de deelnemers dan onder de beoogde prooien. Vooral na de middag. Dit zou te maken met de vele glazen alcohol die bij het eten gedronken worden.
Matanza: nog meer vlees
Ook lekker en een traditie met kerst zijn mantecados en polvorones, koekjes die in je mond als poeder uit elkaar vallen. De lekkerste worden in Estepa en Antequera gemaakt. Hiernaast vind je het recept.
