HEIMWEE NAAR VROEGER


Het zijn soms de kleine dingen waardoor je ineens weer weet waarom je hier woont. Zoals de stalletjes met gepofte kastanjes op straat die in deze tijd van het jaar te koop zijn. Vaak is het kraampje niet meer dan een oude oliedrum die is omgebouwd tot kolenkachel waarop de kastanjes gepoft worden. Je koopt ze voor anderhalve euro in een puntzak, met of zonder zout.

VLIEGENDE WOLKEN


UFO´s noemen we ze, de wolken die lijken op ruimteschotels en aankondigen dat het een stuk kouder gaat worden. En die soms prachtige plaatjes zoals deze hierboven opleveren.


Groen uitzicht vanaf ons huis

 

HERFSTLENTE

 

Nog zo´n leuke bijkomstigheid in Andalusië als de zomer voorbij is (zeker als het een paar dagen flink heeft geplenst): dat alles om je heen weer langzaam groen wordt. Het gras, het onkruid op de akkers en de velden, de berghellingen. Vlinders fladderen, vogels zingen, het lijkt wel lente! En het verzacht de pijn van de dagen dat het ook hier ijzig koud is en de wind om het huis giert. En de centrale verwarming niet vanzelf aanslaat als het tijd is om op te staan. Die hebben we namelijk niet, net zo min als een gasleiding. Maar dat kan de pret van het lentegevoel niet drukken.

MOON´s HELD VAN DE MAAND (4)


Deze maand onmiskenbaar mijn zoon en dochter (en een heel klein beetje ikzelf). Vanwege hun inzet en geduld. Want hoewel ik me had voorgenomen dat het nooit meer zou gebeuren, was het vorige maand op weg naar school toch weer raak: voordeur dichtgetrokken zonder sleutelbos. En omdat aan diezelfde bos ook de sleutel van onze toegangspoort zit (en de kids al in de auto zaten met een excuusbriefje voor het verslapen) bleef er weinig anders over dan: ´Jongens stap maar weer uit, het gaat nog véél later worden.´ Ze weten dan dat ze hun kaken even héél stijf op elkaar moeten houden. Snel kijk ik om me heen naar iets bruikbaars waarmee we de deur zonder schade kunnen openen. Eigenlijk weet ik het nog wel van de vorige keer, ik heb maar drie attributen nodig: schroevendraaier, ijzerdraadje en een stukje pakjestouw. Omdat wij in een huis wonen waar altijd wel iets te doen is en ik een man heb die altijd wel ergens iets te doen heeft, ken ik de weg. Het kleinood zit snel in elkaar en de vereiste schroeven zijn ook zo los. Maar dan begint het moeilijkste pas: hengelen op goed geluk. Het komt aan op de juiste afstand, de juiste beweging en een portie geluk. En stalen zenuwen. Op zulke momenten leer je ook je kinderen goed kennen. Wie heeft de langste adem en het meeste geduld. En wie gaat er voor grof geweld en ´lange halen, snel thuis´. Na een uurtje was het gepiept, Berber had het lucky shot en hengelde het ijzeren lusje om de trekker van het slot. Om half elf leverde ik mijn kinderen bij school af, net op tijd voor de pauze. En er ligt nu ook weer een nieuwe reservesleutel op een plekje dat alleen wij kennen. Voor noodgevallen.

STUUR DOOR

Naam

E-mailadres

   

 

 

 

 

 

 

LANDLEVEN (4)

 

´Bukken, sproeivliegtuigjes!’
Dat roepen we nu elke keer als er weer een vliegtuigje rakelings over ons dak scheert. Maar de allereerste keer dat er zo´n ronkend apparaat kwam overvliegen terwijl we nog sliepen, schrokken we ons een hoedje. Ondertussen weten we dat het niet de vijand is die in aantocht is, maar dat eind oktober, begin november nadat de eerste regen gevallen is, de Andalusische olijfboomgaarden vanuit de lucht besproeid worden met insecticiden. Welk middel er precies wordt gebruikt en hoe schadelijk dat voor ons is, hebben we nog niet kunnen achterhalen.

 

 

 

      

Hamlet zonder Shakespeare
Eén van onze laatste aanwinsten is het voormalige gehucht Castillejos waar de Engelse eigenaar de oorspronkelijk huizen verbouwde tot karakteristieke vakantiehuizen die ook voor gezamenlijk verhuur geschikt zijn. En waar je vanzelf lyrisch wordt van de prachtige omgeving.