MAANFESTIVAL


Het jaarlijkse Festival de la Luna Mora in het Spaanse Guaro is helemaal gewijd aan de maan. Na zonsondergang blijven de lantaarns uit en gaan de kaarsjes aan. Duizenden lichtjes hullen de straten in een sprookjesachtig licht en je zou bijna willen dat ze dat vaker deden in Spanje. Tijdens het maanfeest eren de bewoners het Moorse verleden. Behalve kaarsen is er van alles te doen voor jong en oud, er zijn concerten, flamenco-optredens, dans- en theatervoorstellingen. Elk jaar heeft een ander thema, deze twaalfde editie stond in het teken van het Europese jaar van de Interculturele Dialoog. In het dorp staan kraampjes met van alles en nog wat; je kunt er zeep, thee, aardewerk, snoep en sieraden kopen, je hand laten lezen of de tarotkaart laten leggen. Ook kun je Arabische specialiteiten proeven en thee en mojito´s drinken. Guaro ligt in de Sierra de las Nieves, op de weg voorbij Coin en het is ook leuk om een keer te bezoeken als er geen maanfestival is. Dat is trouwens elk jaar in september.

MOON´s HELD VAN DE MAAND (3)

Een grote stip in de verte


Givenchy, Keith Haring, Jeremy Scott, Art Deco, lingerie, stilettohakken, folklore, zigeunermuziek, videoanimaties, de voortschrijdende tijd en een politiek statement. Dat smaakt naar meer en dat is het ook. Het zijn de hoofdingrediënten van Madonna´s Sticky en Sweet Tour die op 23 augustus in het Engelse Cardiff begon. Op 16 september was de Blond Ambition ook in Andalusië. In het Olympisch Stadion van Sevilla gingen 55.000 bezoekers uit hun dak. Ook mijn vriendin Annette en ik - altijd in voor een feestje- hadden een kaartje en we kregen waar voor ons geld!

Want wat sommige kranten ook mogen beweren: te veel oude nummers, te veel nieuwe nummers, te veel netkousen, te weinig stembereik, over één ding zijn ze het allemaal eens: de show staat als een huis. Eerlijk is eerlijk, vanaf onze stoelen op de tribune zien we niet veel meer dan een stip in de verte, maar de twee videoschermen naast het podium en onze verrekijker maken alles goed. Omdat we ongeveer van hetzelfde bouwjaar zijn, speuren we in het begin vooral naar uiterlijke overeenkomsten met onze heldin; naar rimpels en andere tekenen van voortschrijdend verval dus.

Amsterdamse Bos

Maar ook al is haar gezicht misschien wat strakker aangedraaid, ‘dat lijf en die lenigheid koop je echt niet bij de chirurg. Daar moet je voor werken’, schrijft Daphne Deckers terecht in haar column in De Telegraaf van zaterdag 27 september jongstleden. Op hakken van zeker 10 centimeter houdt onze (dancing)queen of pop haar zestien dansers moeiteloos bij, ze springt al zingend touwtje en haalt ze andere capriolen uit die wij dertig jaar geleden al niet eens voor elkaar boksten. Ze mag van ons af en toe best op haar Gibson spelen - en zelfs doen alsof- om op adem te komen. Niks geen grannyporn, dit is gewoon goed. We zagen beroerdere optredens van sterren van de helft van haar leeftijd, maar ook met de helft aan uitstraling en energie. Twee uur en 22 nummers later staan we weer buiten. De avond daarop zitten we in het openluchttheater in het Amsterdamse Bos. Met een plaid over onze knieën. We zien een oud toneelstuk, van Maxim Gorki, Zomergasten. Het wordt met verve gespeeld door jonge en getalenteerde acteurs. ´Volgens mij bestaat er geen blauwdruk van hoe je je moet gedragen naar je leeftijd.’ En zo is het Daphne. Tic Tac.


Onze kinderen zaten in de draaimolen en ik liep een blokje om 

 

BLOEDSTOLLENDE ATTRACTIES

Natuurlijk bezochten we ook dit jaar in augustus de Feria van Malaga. Wat in ons geval vooral muziek, folklore en flamenco is, voor onze kinderen geldt de kermis als jaarlijks hoogtepunt. Je zintuigen worden daar in geen enkel opzicht gespaard. Dat is een feit. Ander feit is dat de attracties elk jaar spectaculairder en indrukwekkender zijn. En dat ik als moeder elk jaar opnieuw mijn hart vast houd in welke bloedstollende attractie ze nu weer willen. Deze keer werd het een ouderwetse draaimolen, maar dan wel eentje van 60 meter hoog. 

DIERENLEED

Op het Spaanse platteland heb je als hond een zwaar leven. Het grootste deel van de dag lig je aan de ketting en als je geluk hebt leidt je een zwervend bestaan. Wekelijks bereiken ons mails van dierenvrienden (veelal vrouwen) die begaan zijn met hun lot. Vanaf het scherm kijkt een lief hondensnoetje mij dan aan, vaak verwaarloosd en gevonden op straat. Menigmaal komen onze kinderen thuis met een nest jonge katjes dat ze gevonden hebben in of achter een container. Want een dier dat je niet wilt, gaat in de prullenbak, bij het oud vuil. Aan steriliseren doen ze hier niet of nauwelijks, want ook een dier ´heeft recht op genot en voortplanting’. Ik voel me altijd schuldig en ongemakkelijk bij de aanblik van weer zo´n verwaarloosd hoopje hulpeloosheid. Toch ga ik niet overstag. Allereerst willen we de verantwoordelijkheid van een huisdier niet, daarnaast is onze dochter allergisch voor dierenvachten en bovendien hebben we al vijftien honden. Vier van onze Engelse buren en een stuk of tien van onze Spaanse buren. Onze Engelse buurvrouw werkt, onze Spaanse buren zijn er alleen in de zomervakantie. Omdat ze allebei van dieren houden, laten ze het hek open en zijn de dieren vrij om te gaan en te staan waar ze willen. ´s Nachts slapen ze buiten en blaffen ze om het hardst, daarbij de omringende honden in de vallei in hun kielzog meesleurend...

STUUR DOOR

Naam

E-mailadres

 

 

 

 

 

 

 
Snoep is zoals bij elk Spaans festijn ook wat bij de Feria in Malaga de klok slaat

 

Laatste aanwinst


Deze maand voegden we onze derde B&B aan de kust aan ons bestand toe: Casa Sol y Luna in Estepona. De eigenaren zijn behalve jong en enthousiast ook zeer gastvrij.

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

Untitled

 

 

Korte kookcursussen

Omdat daar veel vraag naar is, starten we binnenkort ook met verkorte kookcursussen, zoals een tapasworkshop van een ochtend of middag. Binnenkort meer informatie!