ON LINE!


Time flies, zelfs in Andalucía. Alweer meer dan twee maanden geleden gingen we de lucht in met Ontspanjehier.com. Zoals bij alle lanceringen moest er op het allerlaatste moment natuurlijk nog van alles gedaan worden, het was laat die laatste nacht. Maar toen was het ineens af. Goed genoeg om met de billen bloot te gaan. Spannend. Nog geen 5 minuten nadat ´de knop´ om was, kwam de eerste gelukwens. Van onze allerliefste vrienden die achter de schermen natuurlijk al lang hadden gezien hoe ons bedrijf in wording vorderde, Robbert is immers de fotograaf van heel veel foto´s op Ontspanjehier.com. En daarna kwamen er nog veel meer leuke, lieve, gekke en ook helemaal géén reacties. Hiernaast staan een paar van de leukste.

HET TEAM VAN DE MAKING OF ONTSPANJEHIER




V.l.n.r.:
Björn van JPG Dance in Haarlem (waar blijven de Crocs?)
Sebastiaan (een hele goeie setmanager)
Berber (van de make-up en make-over) 
Monica (kijk, dit bontje heb ik ook nog)
Cait (die the making of the making of fotografeerde)
Ronald (makelaars dragen toch rode broeken?)
Robbert van Studio RMB uit Amersfoort (heb je die foto van die Engelse mannen met baarden nog?)
Niet op de foto, maar wel heel erg belangrijk achter de schermen: Annette en de mensen van de studio bij JPG Dance en Bratpack uit Haarlem voor de technische realisatie.

 

Romantiek in de bergen:
PICKNICK MET HUWELIJKSAANZOEK


Een van onze eerste en allerleukste opdrachten kwam uit Nederland van Leon Koesoemowidjojo: of we ook picknicks met champagne verzorgden? Natuurlijk, leuk! Met aansluitend het verzoek om enige discretie, want het betrof een huwelijksaanzoek aan zijn vriendin Petra. Helemaal leuk! Op het afgesproken tijdstip stonden wij met onze auto, een met Spaanse lekkernijen gevulde picknickmand en Spaanse champagne klaar op de afgesproken plaats. Bij El Torcal, dicht in de buurt van de Berg der Geliefden wat ons een toepasselijke locatie leek. De verbazing was groot en haar antwoord ja (tot grote opluchting van onze zoon Sebastiaan). En ook de picknick was geslaagd en daarmee onze eerste klus voor Ontspanjehier.


Petra´s ja-woord wordt bezegeld met een kus en Spaanse champagne

 

STAKING


Begin deze maand staakten de Spaanse vrachtwagenchauffeurs tegen de dure diesel. Dachten we eerst dat het bij ons wel mee zou vallen, al snel merkten ook wij de gevolgen daarvan. Op de snelweg naar Estepona was Roon één van de laatsten die zijn tank nog kon vullen, daarna waren de voorraadtanks leeg. Later die week gebeurde hetzelfde bij de benzinepomp in ons eigen dorp. In de grote supermarkten aan de kust hamsterde iedereen massaal zijn basisbehoeften. Verse vis was nog amper te krijgen, want ook de Spaanse vissers staakten tegen de hoge brandstofprijzen.
In de groentenwinkel van Ani in ons eigen dorp waren de houten voorraadkisten op woensdag akelig leeg (maar donderdag gelukkig weer gevuld). Bij onze supermarkt kon je aan de lege schappen het best zien hoe snel de staking om zich heen greep en ook een deel van de locale economie platlegde.

 

 

 

SOMBERE BUIEN


Hebben we hier de afgelopen weken volop gehad. Kwam door het weer. Peper en zout, van alles niks. Eind mei hebben we ´s avonds zelfs nog een keer de houtkachel aangestoken. Het is niet alleen het buitenleven en de warmte die we dan missen, maar vooral het mooie blauwe Andalusische licht. Punt is dat naarmate we hier langer zijn, onze tolerantie ten aanzien van de weersomstandigheden korter wordt. Veel korter dan in NL. En als het hier minder is, dan kun je er donder op zeggen dat in NL bijkans de mussen van het dak vallen. Dat gunnen we natuurlijk iedereen, als het maar niet ten koste van ons gaat. Gelukkig horen we nu de krekels weer en dat betekent dat de zomer is begonnen. En hopelijk nog eindeloos duurt. 

 

MOON´S HELD VAN DE MAAND


Lastige keuze: Spaanse Superman die mij uit de put haalde (ja ha,ha, Moon in de goot) of mijn Engelse buurvrouw die voor rattenvanger speelde. Het wordt Superman, m´n buurvrouw bewaar ik tot volgende maand.

Het was op zo´n dag dat alles fout gaat. Je staat bij de kassa in een Spaanse supermarkt met een wagen vol geladen en je wilt betalen. Zoals altijd met je pinpas, maar niet vandaag want het apparaat is stuk. Staat ook op het briefje op de kassa, wijst de kassajuf. Genoeg contanten heb ik niet, dus ik moet op zoek naar een pinautomaat. Gelukkig vind ik er een om de hoek. Ik stap uit de auto, m´n pas heb ik al uit m´n portemonnee gehaald (waarom eigenlijk?) en ik controleer nog even of het portier wel dicht zit (waarom eigenlijk?). Dan kijk ik naar de straat (waarom eigenlijk?), zie een afvoerput en laat m´n pinpas vallen. In de put. Paniek. Loodzware ijzeren putdeksel zit muurvast. M´n arm past niet. Leen bij de enige winkel (natuurlijk, die van de Deense keukens) die nog open is (want siësta) bij gebrek aan beter een bezem. Met de steel probeer ik het pasje omhoog te schuiven. Maar wat ik niet zie is de haaks aangebrachte afvoerbuis en ik schuif mijn pas nog verder de diepte in. How low can you go? Wat nu? Iemand bellen? Wie en waarom? Roon. Your credit is about to expire, zegt een vertrouwde stem in m´n mobiel. Ook dat nog. Maar kijkaan, daar komt een leuk bestelbusje aangereden met een ladder op het dak. Daar ligt de sleutel tot mijn pinpas.

´Señor, señor!´ De rest is als een droom. Mijn held (die eerst kijkt alsof hij te doen heeft met een gestoorde, want zo goed is mijn Spaans nou ook weer niet) tilt moeiteloos het gietijzeren putdeksel op. Ik hijs me in de smalle put (zonde van m´n witte broek), buk om m´n pas te pakken, maar kom niet verder dan m´n knieën. Superman bedenkt zich geen moment, en tilt me in een handomdraai omhoog, gaat op de stoep liggen, graait in het riool en pakt (tot zijn stomme verbazing) mijn pas. Mille gracías! Smak, smak. En weg is hij. Nog half in katzwijm rijd ik naar de supermarkt. Ik wil betalen en overhandig m´n pas. ´Señora, la máquina es roto´, zegt de caissière. Ik tel tot tien (in het Spaans, dat duurt iets langer) en daar ga ik weer, mijn volle boodschappenkar (met verse vis en vleeswaren) andermaal achterlatend. Als ik een uur later thuis kom, mogen de kinderen de auto uit pakken. Ik moet éven liggen, terug naar dromenland. 

STUUR DOOR

Naam

E-mailadres

 

 

 

 

 

 

 

  

Nieuwe linkpartner:
Ontspanjehier linkt met Hiljo Keizer

 

 

 

René: ´Zit nu al uren jullie site te bewonderen. Heb nu alle pagina's doorgenomen. Wat een feest voor het oog en de geest!!! Als je al niet gek op Andalucía bent, dan word je het wel door jullie webpagina's te bladeren…        

   

Fea: ´Waar zit die bar van Antonio Banderas in Malaga?

 

     

´Pieter: ´Bij nader inzien zou ik eigenlijk uw gehele aanbod willen combineren tijdens een enkel verblijf zodat ik mijn vliegangst maar een keer hoef te tarten. Mijn gedachten gaan uit naar een weekje gezellig dansend kookgraferen in de natuur, uiteraard met gelijk gestemden.´

 

       

Frans: ´Het is hier koud en er komt wit spul uit de lucht maar hier word je weer warm van.´

 

 

Geertje: ´Ik vind dat jullie een erg leuke site hebben gemaakt/laten ontwerpen. Vind dat het heel goed de sfeer aangeeft hoe jullie als mens zijn. Erg leuk.´

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

NIEUW! 
Laatste aanwinst:
muzikaal hotel in Ronda

Binnenkort op onze vakantiepagina!

 
(fragment uit het boekje met cd Andalucía Personal)