
Spaanse lekkernij
Een Spaanse lekkernij zijn mantecados (bereid met manteca, oftewel varkensvet, maar ze bestaan er ook in een gezondere versie met olijfolie). In Andalusië worden ze vooral rond Kerst veel gegeten. In Antequera zit een beroemde bakkerij die de lekkerste van de omgeving maakt.

Over deze stad schrijft Rik Zaal in zijn boek over Spanje onder meer dat de bardichtheid hier tot de laagste van Andalusië behoort. Dan is het vast lang geleden dat hij er is geweest of maar heel even en op de verkeerde plek. Het is er evenmin saai en niet al te mooi. Antequera (Antikaria, Romeins voor oude stad) is juist een enig Spaans stadje, er is voldoende te zien en te beleven en je kunt er op verschillende plaatsen een drankje en een hapje nuttigen. Al voordat je Antequera binnenrijdt, kom je langs een beroemd fenomeen: de Peña de los Enamorados, de ´rots der geliefden´, in de volksmond ook wel ´de slapende reus´ genoemd. (Je ziet de berg het beste vanaf de A-45, komende vanaf Malaga richting Sevilla ligt de berg aan je rechterhand). Antequera heeft zo´n 40.000 inwoners en ligt op een strategisch knooppunt van wegen tussen Malága, Granada, Córdoba en Sevilla. Het ligt ook aan de voet van El Torcal, een bergmassief met bijzondere rotsformaties dat 150 miljoen jaar geleden is ontstaan.
Het oude gedeelte van Antequera met diverse (barokke) kerken en (vaak nog actieve) kloosters, stadspaleizen, smeedijzeren hekken, bloemen, lieve pleintjes en schilderachtige daken. De meeste gebouwen dateren uit de hoogtijdagen van de stad, tussen de zestiende en achttiende eeuw. De onlangs gerestaureerde 16e-eeuwse Iglesia del Carmen is daar een mooi voorbeeld van. Een belangrijk museumstuk in het Museo Municipal, dat gevestigd is in het Palacio de Nájera, is de bronzen sculptuur van een Romeinse jongeling, El Efebo de Antequera. Het verkeert in uitzonderlijke goede staat. Dit geldt ook voor de drie dolmens (prehistorische grafmonumenten) vlak voor de ingnag van de stad (tegenover de Aldi). Deze Keltische, megalithische graven werden meer dan 4000 jaar geleden gebouwd en zijn de oudste van Europa. Ze zijn nauwelijks aangetast.
Een kopje koffie of een tapa op het terras bij El Escribano, boven op het plein bij de vestingmuur. De naam verwijst naar de 16e eeuwse dichter Pedro Espinosa, die in Antequera werd geboren. Bij El Esde Real Colegiata Santa María, aan de voet van het Moorse kasteel heb je via de indrukwekkende Arco de los Gigantes een prachtig uitzicht over de stad. Om de hoek liggen de grondvesten van een Romeinse villa en termen. Op donderdagavond kun je in bar Manolo genieten van live muziek, variërend van echt Spaanse flamenco tot fusion rock en blues. De muziek begint 's avonds na tienen.

Antequera is beroemd om haar molletes, platte ovaalvormige broodjes die worden open gesneden, geroosterd en vervolgens gegeten als ontbijt, bij voorbeeld met olijfolie en tomaat ('con aceite y tomate'). Bij restaurant El Mirador, net buiten Antequera, (aan de weg richting El Torcal en Valle de Abdalajis) heb je een mooi uitzicht over de stad en de Peña de los Enamorados. In het stadje zelf is er restaurant La Reina aan de hoofdstraat (Calle Infante don Fernando). Op donderdagavond houden ze er altijd een tapeo (tapasavond) met allerlei pinchitos (gevarieerde kleine hapjes aan een grote cocktailprikker) die zijn uitgestald op de bar. Een ander leuk plekje is het restaurant vlak bij de overdekte markt (op plaza San Francisco). Binnen kun je tapas eten, buiten op het terras en op de bovenverdieping alleen raciones (porties).
