
(bron: Reuters, worldhum.com)
Over El Bulli
Het restaurant van Ferran Adrià, El Bulli in Rosas, was voor culinaire kenners jarenlang het absolute Walhalla. Door het Britse tijdschrift Restaurant werd zijn restaurant jaren achtereen (tot 2010) uitgeroepen als beste van de wereld. El Bulli is maar zes maanden per jaar open, de rest van het jaar besteedt de kok aan reizen en het opdoen van gastronomische inspiratie. Maar een klein deel van de tienduizenden aanvragen kan El Bulli omzetten in een definitieve reservering. Het succes van Ferran Adria is onder meer gestoeld op zijn revolutionaire kooktechnieken, zoals de moleculaire keuken waarbij chemie en wetenschap de scepter zwaaien.
Onlangs heeft de Catalaanse wonderkok laten weten dat El Bulli voorlopig zijn deuren dichthoudt. Inmiddels is hij met zijn broer alweer twee nieuwe projecten gestart waaronder het tapasrestaurant: Tickets in Barcelona en ook dat heeft alweer een wachtlijst van 3 maanden.
Lees hier meer over El Bulli en Ferran Adrià.

Sabbatical
Van al die creativiteit word je moe. El Bulli heeft zijn restaurant even gesloten om op adem te komen.

Het was een spontaan gokje; maar het lukte. Om zonder reservering een tafeltje te bemachtigen bij het hacienda hotel van Ferran Adrià vlkabij Sevilla, volgens kenners de beste kok ter wereld. Maar goed dat mijn vriendin (en lekkerbek) Annette en ik onze feesthakjes achterin de kofferbak hadden gelegd toen we een dagje naar Sevilla gingen. En onze tafelheer vriend Marcel (ook een smulpaap) zijn handgemaakte Italiaanse instappers.
Omdat het hoofdmenu (volgens de kaart met onder meer 100 meter spaghetti) minimaal vier uur in beslag zou nemen (en wij daarna nog twee uur naar huis moesten rijden terwijl we al laat waren) kozen we voor zes gerechten die we telkens naar elkaar doorschoven. Zoet, zout, warm, koud, hard, zacht, we proefden het allemaal; soms in één hap tegelijk. Mijn absolute (smaak)sensatie was de olijf die als een miniballonnetje in mijn mond explodeerde. En die naar iets totaal anders proefde. Ook de andere gangen waren een fiesta voor de zintuigen. Absoluut niet maagvullend maar wel een once in lifetime ervaring.

Hacienda Benazuza zoals het el Bulli hotel heet, ligt onder de rook van Sevilla in Sanlúcar la Mayor en herbergt behalve een restaurant (waarvan de aankleding toen wij er waren in alle opzichten in schril contrast stond met wat we op ons bordje kregen) ook een prachtige Spaanse Hacienda. Volgende keer blijven we slapen.